Australiopitek

ku pamieci

2010-05-18T01:11:00.003+08:00

piszę, bo nie mam głosu :) - chcieliśmy baaardzo podziekować za wspaniałą imprezę w sobotę. Było kozacko. Fajnie, że wróciliśmy :)

Co do bloga, to on nie umiera - mam teraz duuużo czasu, będę wkładał różne zdjęcia, dawał komentarze i pisał co mi ślina na język przyniesie - oczywiście o wyjeździe - przy tym będę starał się dawać dużo wskazówek dla osób, które chciały by się tam wybrać - pierwsza - załatw sobie obywatelstwo niemieckie albo francuskie :D

a na zakończenie dzisiejszego posta - zdjęcia, które najbardziej utkwiły Wam w pamięci po sobocie - co jest lekką masakrą dla mnie :D bądźże zdrów O Czytelniku :)

powrot

2010-05-12T12:09:00.002+08:00

ja teeeej,

myslalem ze bede mial wiecej czasu na koncu zeby wam wszystko opowiadac i opowiadac i podsumowywac. Ale nie, dzisiaj juz wylatujemy a jeszcze tyle do zalatwienia...

Ale ale, opowiemy w sobote. imprezka bedzie, jezeli macie ochote przyjsc to zapraszam :) napiszcie tylko ze bedziecie, zebysmy sie przygotowali :)

i wlasnie wyczytalem ze kolejorz na majstra leci, wiec proponuje zaczac jeszcze przed meczem - co jak co ale mecz jest chyba najwazniejszy :D

my sobie co roku mozemy wyjezdzac, a lech to od 17 lat mustrzostwa nie zdobyl :D

wiec do zobaczenia, start albo przed meczem albo 20 (nie wiem o ktorej sie rozpoczyna)

a potem to juz tylko radosc.

I przyniescie radia, przenosne lub wieksze, mamy nowy fajny sprzet grajacy :)

Dobra muzyka / Zla muzyka

2010-05-07T09:25:00.005+08:00

Telefon, decyzja, relokacja z firmą Apollo. Nazwy.

Na początku był Marsjasz, polonistyczny żarcik.

Potem Samochodzik.

Następny był Egzekutor, albo Bat na Motyle.

Potem była cisza.

Wreszcie była Oaza, Domek.

Żarłok.

Pierdolec.

Samochodzik.

Nasz Ford Tranzit dał radę. I my też!!!

Zrobiliśmy coś szalonego, coś co pewnie niewiele osób zrobiło. 9 dni, 5250 km, z tego właściwie jazdy było 7 dni, trochę zwiedzania, parę skoków w bok, nie-sa-mo-wi-ta droga. Początkowo co chwila zatrzymywałem się i robiliśmy zdjęcia. "paulina, zdjęcie, to droga jest prosta po horyzont". 8 dnia miałem kryzys, gdy zobaczyłem, że do najbliższego "miasta" jest 400 km.

100 robiliśmy przed śniadaniem, potem 300 na lunch, potem dobitki. Kangury przy drodze. Krowy. Dzikie konie. Kozy. Emu. Dużo emu. Dużo rozjechanego kangura, emu i krowy. Papugi. Pot na szyi, pot na klacie, pot w gaciach i w powietrzu.

Kopalnie, road train'y i over size'y na cała drogę. Prosta droga. Trasa Mosińska jako autostrada, boczne już tylko krwistopiaskowe.

Nurkowanie z rurką, rekiny i ławica ryb, rafa koralowa 2 metry od plaży, żółw, z którym można było płynąć jak z bracholem :D Żółw to taki koala podwodny.

Trochę delfinków, dziwne roadhousy, czyli taki motel ze stacją benzynową o funkcji miasta. Co 250 km.

Dużo Aborygenów. Dużo jazdy, i jeszcze więcej benzyny. O szalonych cenach.

Nowoczesny sprzęt elektroniczny kupiony na największym zadupiu świata. Ale dzięki temu mieliśmy nasze drobne przyjemności - puszeczka coli, 15 step radiohead na śniadanie, tigeryly la roux na pobudzenie i carolina drama raconteursow na kolacje. Dużo wina.

Chodziliśmy spać ok 20.30 i wstawaliśmy o 5.30 :D

Ludzie po drodze i każdy zazdrościł nam wozu. Ma się ten gust!:)

Czy wspominałem już, że drogi były proste jak noga kuternogi? Albo jak strzała Legolasa?

Bo kobiety wolą duże... Pinnacle.

Patrzcie jak on patrzy. Albo ona.

Czy wspominałem już, że drogi były proste?

A laski na odludziu są...(wstawcie co uważacie za stosowne :)

Największe miasto w promieniu 200 km. Całe miasto to to co widzicie :)

Tu dowód na to, jak często pojawia się COŚ :) I koniecznie przypomnijcie nam byśmy opowiedzieli Wam o Dumie Halls Creek.
Zachód słońca. Godzina 17.

Czy wspominałem już, że drogi są tutaj proste?

Coś przepięknego. Albo przeokrutnego. Ale na pewno już nigdy czegoś takiego nie przyżyjemy...

To co, wódeczka w sobotę? :D

Nie ruszac lapata, ruszac lepetyna

2010-04-25T22:06:00.004+08:00

W historii swiata w pewnym momencie ludzie zaczeli miec wiecej czasu. Doszlo do tego, gdy odkryli, ze nie trzeba latac za zwierzyna - niech zwierzyna kopuluje pod nadzorem. Gdy odryli, ze rosliny moga rosnac, gdzie sie je posadzi.
Wiecej czasu, wiecej myslenia, wiecej pieniedzy. Osady, miasta. Wladcy, religie. Pismo, by kontrolowac swoich poddanych. Prawa, by byli grzeczni. Wszystko to, jezeli sie nie myle, z 7 tys lat temu.

Jako ze mam troche wiecej czasu moglem porozmyslac o Aborygenach. Dzisiaj dam Wam troche ciekawostek i moich przemyslen, ale nie za duzo - z dwoch powodow - dlugich notek nikt nie chce czytac i komentowac, a po drugie musicie miec jakis powod, by chciec nas widziec w Polsce.

Opowiem Wam, jakie roznice miedzy Aborygenami, a szeroko pojetymi "nami" sa dla mnie najbardziej zastanawiajace.
Tylko od czego tu zaczac...
Moze od tego, ze my jstesmy kultura otwarta az do przesady. Chcemy sie wszystkim dzielic, udostepniamy wszystko, swoje mysli, zdjecia, przezycia, dziela, historie, programy, prawa i wynalazki.
W naszej kulturze dzielenie sie informacja to nie tylko cos DOBREGO, to cos NATURALNEGO. Dlatego reagujemy z obrzydzeniem, gdy jakies korporacje nie chca udostepnic swoich programow za darmo, kodow zrodlowych na przestrzal. Dlatego wychwalamy ludzi, ktorzy walcza o wspolne dobra. ITD paplanie.
My point is: Aborygeni maja opinie innych w dupci. Chca byc lubiani i zrozumiani, ale nie chca sie dzielic swoim dziedzictwem. Ich historia powstania do niedawna zwana Dreamtime (obecnie podobna wola, by nazywano to Creation Story, zeby sie nie kojarzylo ze spaniem), ma rozne wersje. Podobnie jak u nas przy tlumaczeniu Bibli, male dzieci poznaja jedynie podstawowe historie, gdzie swiat przedstawiany jest obrazkowo i, jakby nie bylo, dziecinnie. Aborygeni tez maja rozne stopnie poznania. Poniewaz biali wykazywali wielka ciekawosc by poznac ich historie, Aborygeni uznali ze zaslugujemy tylko na te dziecinne wersje. Inne sa dozwolone dopiero po inicjacji, gdy mlodziak staje sie mezczyzna itd. W zwiazku z tym ich historie sa dla nas prostackie i na pewno nie powoduja wzrostu szacunku do ich kultury. Przynajmniej mojego i P. Ale ich to nie obchodzi. Chca zyc w zgodzie ze swoja kultura i swoimi wierzeniami. Nie maja potrzeby imponowania innym swoja kultura. I moze to jest wlasnie najbardziej imponujace...

Moze opowiem o tym, ze Aborygeni maja kulture mowiana, w ktorej historie byly przekazywane ustnie. Nie wyksztalcili pisma. Spotykali sie, spiewali niekonczaca sie opowiesc, w ktorej byly mapy, historie, prawa, sposoby polowania i pewnie kawaly. Dla mnie pytanie brzmi: dlaczego nie chcieli miec pisma? Dlaczego, skoro mogli zauwazyc jakie przynosi korzysci? Mieli swoista tablice ogloszen, drobne malowidla naskalne, pelniace funkcje dzisiejszych zoltych nalepek na lodowke, w ktorych np kobiety rysowaly dla mezczyzn, ze zmieniaja miejsce spotkania z tego zrodla na inne. Moze dlatego z pismo z naszych kregow zostalo wyksztalcone w celach podatkowych?... :)

Pismo jest dla mnie sprawa podstawowa, gdyz uwazam to za najlepszy wynalazek ludzkosci, ale nie moge nie opowiedziec innej ciekawostki, ktora uznalem z godna najwiekszego szacunku, mimo, ze wyobrazam sobie Blazeja, ktory po zakonczeniu tego akapitu moglby powiedziec: Bezsensu :D
Otoz opowiadajac historie z czasow powstawania swiata, i zreszta nie tylko takie, mlody Aborygen mogl poczuc wielki glod wiedzy. Mogl wciagnac sie w historie, ale nagle historia ta mogla by sie urwac, a starszy plemienia nie pisnac ni slowka wiecej na ten temat. Opowiesci zwiazane byly scisle z miejscami, w ktorych sie wydarzyly i aby uslyszec wiecej, nalezalo sie udac do takiego miejsca. Prawda, ze jakos to romantyczne? :D

Ok, zeby nie bylo zbyt powaznie na koniec ciekawostka, o tym jak wybierano malzonkow. Tu rzadzily kobiety. Matka syna brala patyk, odstawiala breakdance przy ognisku cala noc, szla nastepnego dnia, z patykiem, do matki kobiety, ktora uznala za godna dla swego syna. Tu paleczka wladzy przechodzi metaforycznie i realnie, na druga kobiete, ktora mogla sie zgodzic lub nie. A jaki byl najczestszy powod odmowy?
Jak to w zyciu bywa, patyk by za krotki... :D

Wracamy do Polski 14.05. Ale przedtem czas jeszcze na najwiekszy hardcore. 4500 km w 7m campervanie w 9 dni, przez obszar 3x Teksasu o populacji Mosiny. I to dziecko...

PS. A z tego wszystkiego zapomnialem, jaki mial byc glowny motyw notki. Ze Aborygeni nie mieli czasu na rozmyslania bo nie wyksztalcili tych rzeczy, o ktorych na poczatku byla mowa. Dlatego sa tak bardzo inni od naszej kultury. I nie chce myslec, jakim szokiem jest ostanie 150 lat dla nich...
A, przypomnijce mi zebym opowiedzial, dlaczego bardzo szanuje europejskich "odkrywcow" Australii.

I am Polish

2010-04-21T22:45:00.006+08:00

We're you from?
From Poland
Aaa. Holland...
No, Poland
Oo, I don't think that I've met anybody from Poland yet.

Gdy oko ludzkie zobaczy detal nie pasujacy do reszty, mozg przeksztalca te ksztalty w obiekt, ktory z najwiekszym prawdopodobienstwem moglby zobaczyc w tym miejscu, w tym czasie. Gdy zobaczysz zebre na ulicy, najprawdopodobniej pomyslisz , ze to przejscie do pieszych.
My jestesmy taka zebra w Australii.

Holandrzy mowia nam, ze sa zmeczeni Francuzami, Francuzi, ze Niemcami, Niemcy, ze Niemcami. Staramy sie wiec robic doibra reklame. Pole do popisu jest duze, bo chocbym nie wiem jakbardzo bysmy mysleli w Polsce, ze cos znaczymy, swiat o nas nie wie absolutnie nic. Nie chce winic swiata.

Nasza najnowsza krucjata o slowo polskie rozpoczela sie w Melbourne, gdzie trafilismy do hostelu z fajnymi ludzmi, w tym z szalonym Japonczykiem, ktory ograbil nas w pokera i Szwedem, ktory byl poprostu ciekawy wszystkiego, wiec wytlumaczylem mu zawilosci literki l (heh, nie moge zrobic tegto na tej klawiaturze, ale chodzi o literke w slowie Mikolaj :)

Melbourne to miasto wielkich wydarzen, F1, Australian Open, Festiwal Komediowy. Dostosowalismy sie do tej atmosfery i z wielkim hukiem kupilismy vouchery na nasze pierwsze zorganizowane wycieczki - Ocean Road do Adelaidy, potem na pociag The Ghan do Alice Springs, gdzie trzy dni wycieczki Red Center z Uluru, Kata Tjute i Kings Canyon, by znowu The Ghanem do Darwin na polnocy.

Roznic miedzy takim podrozowaniem, a organizowaniem sobie cvzasu samemu jest kilka - pospiech to pierwsze co rzuca sie w oczy, sa wizyty w miejscach, w ktorych niechcialoby sie byc i w miejscach, o ktorych samemu by sie nigdy nie uslyszalo. Jest tez duzo pytan i interesujacych odpowiedzi. Bez zmiany pozostaje siedzenie w samochodzie i widok Paulina obok spiacej, ktorej zdolnosci adaptacyjne w relacji miejsce - turbulencje - pora dnia - niesamowitosc krajobrazu na zewnatrz zadziwiaja juz chyba ja sama.

Great Ocean Road to droga wybudowana przez weteranow wojennych, z ktorymi bla bla bla....

..., a widoczki sa calkiem spoczko. Szczegolnie apostolowie i london brigde, ktory upadl. ale ma dobra historie. Historie to w ogole mocna czesc zorganizowanych wypraw. Nie tylko przewodnicy opowiadaja. Naszym bardem wycieczki nr1 byl Brytyjczyk z oksfordzim akcentem brzmiacy jakl aktor Jude Law. Coz studiowal nasz Richard? Ano piwo wino wodke. ZOstal somelierem, ktore to slowo pewnie pisze sie inaczej. Opowiadal mnostwo historii z tym zwiazanych, do ktorych to my pilismy taniacza Guna, $10 za 4l wina, ktory to Gun jest tu kultowy, jedyny alkohol, ktorym mozna sie napic i niezbankrutowac, co zaskutkowalo powstaniem czasownika, ktory dobrze wiecie co oznacza. Proponowalismy Guna Richardowi ale szlachetnie odmowil...
Mielismy tez 2 Crazy German, nauczycielke, Johana, ktory odnowil zasoby muzyczne i stal sie przyjacielem i wielu innych - a co czlowiek, to historia.

Widzielismy duzo zwierzatek - trzymanie weza to zdecydowanie highlight. Bylismy w Grampionach, czyli gorach ktore niektorym imponuja, a innym zwisaja. Mi posrodku.

O Adelaidzie nikt nigdy nie napisal nic ciekawego i nie zamierzam byc pierwszym. Tam zlapalismy pociag do Uluru, ktory to pociag jest polaczeniem pociagu, samolotu i okretu. W pociagu spotkalismy Polakow, z ktorymi wypilismy wode i zjedlismy ciasteczka i byla bardzo milo, ale nie byli to backpackersi tylko juz dojrzali ludzie - nie gowniarze jak my, wiec czekamy jeszcze na takich :)

Po strzale mineralna obudzilismy sie w srodku Australii.

A to juz historie na nowa notke, mimo ze macie tu tyyyyle zdjec z tego miejsca. Ja mam niestety troche wiecej do opowiedzenia, wiec rozbije to na nastepna notke.

Ocean Road

Maly kangurek, ktory zyskal serce Pauliny

Koala, rasta jakich malo. te byly niezle ozywione, mamy dowody ze sie ruszaja

I like to touch rusty spoons... :D

Crazy Germans

The Ghan - wiem, szok.

Paulina. 22l

Niby na wsi, ale zasady marketingu znaja.

Dobrze, ze nie kangury...

Pierwszy rzut oka na Uluru - bardzo lubimy to zdjecie, wiec musicie je docenic :)

Mucholap

A takich dziwnych zwierzatek spotkalismy mnostwo. Znaczy sie nie tylko ten gatunek. To jest akurat Thorny Devil, ktory wchlania wode przez skore. Ale jakie tam zyja dziwne zwierzta. Masakra... :)

Zachod slonca nad Uluru. Na tym zdjeciu Uluru nie ma, najlepsze zostawiamy na powrot, ale za to jak sie przyjrzycie, zobaczycie w oddali Kata Tjute, takie skaly. Piekne skaly.

Tu wschod slonca, nad Uluru, zrobione na 5 sekund przed wschodem, gdy jest najzimniej...:)

Kata Tjute i pradawne doliny

Kings Canyon i marsjanskie widoczki

Nasza druga wycieczke. Grupa dosc duza, ale nawet sie zzylismy.

Jako, ze jestem juz poganiany by zejsc z komputera, tyle na dzis. Reszta wkrotce.

reszta z Darwin

2010-04-19T12:34:00.002+08:00

Hej, wgrywalem wam 27 fotek, po przygodach zostaly dwie, ale obiecujeze reszta niedlugo. Przezywamy niezwykle chwile, za chwile mamy czesc druga pociagu The Ghan, ktorym 24h pojedziemy z Alice Springs na samiutka polnoc AU do Darwin. Pozdrawiamy. A zdjecia przedstawiaja od dolu: Melbourne, w ktorym spedzilismy 5 dni, a nastepne 12 Apostolow, ktorych jest 7. :D

reszta zdjec jest dbr w ptk

Wielki come back

2010-04-06T17:32:00.003+08:00

To ci zycie...

jestesmy juz w australii, a dokladnie w melbourne.
troche sie to wszystko szybko potoczylo... :)
po tongarino i gorze przeznaczenia pojechalismy do rotoru'y, by zaznac smaku smierdzacygo jaja i dziwnych kolorow. ale bylo zbyt turystico. wiec pojechalismy na polwysem coromandel gdzie chcielismy zrobic sobie troche wakacji i luzu. no i byly wakacje i luz. plaza, kompu kompu i te sprawy. a stamtad juz do auckland, ktore niczym nas nie zachwycilo. wellington, christchurch lepsze. :)

dzin wylotu to byla masakra czlowieka spiacego, albo raczej nie spiacego

pobudka o 4, bo podwozka na samolot o 5 byla. czekamy czekamy, a tu sie okazalo ze akuerat tego dnia zmiana czasu byla i wstalismy o 3 :) wrocilismy do sydney, gdzie bylismy o 12 miejscowego czasu, szybki look na gumtree a tam czlowiek ktory pisze - hej bobry, jade do melbourne, kto ze mna. no to dzwonimy ze chcemy i nastepnego dnia w droge. ale przedtem jeszcze tego dnia szybko zwiedzalismy sydney w miejscach, ktore pozostaly niezwiedzone przedtem do 24. rano pociag na obrzeza, koles pisze, ze sie spozni, podjezdza o 13 i ruszamy. ponad 800 km. pikus... dojechalismy po 24, my jeszcze z jet lagiem 3 godzinnym i lekko umieralismy :)

dzisiaj sobie pospalismy dlugo, leniwy poczatek dnia, zrobilismy najdrozsze pranie w moim zyciu i wyszlismy na miasto. iiiii
jest super, jest super. pewnie jeszcze 3 dni zostaniemy tu, chociaz musimy kogos przez couchsurfing znalezc, bo hostele tu najdrozsze... i lekko gowniane...

pozegnalismy naszych towarzyszy na dworcu w sydney, tak jak prawdziwe pozegnania powinny wygladac i teraz cieszymy sie nasza dwojkowa przygoda. na podsumowania przyjdzie jeszcze pora, ale tak swoja droga, poki czlowiek w biegu, poty (wymawiane puty :) glowa pusta - niech bedzie ze to goralskie przyslowie.

a teraz pora na znalezienie jakiejs kawiarenki i wypicie wieczornego cappucino - khra khra khra

sciski od pauliny - wy, ktorzy idziecie na smierc, porzuccie wszelka nadzieje, ze p. napisze jakas notke :D macie mnie, waszego donosiciela, gandalfa dobrej nowiny :D

Gora Przeznaczenia

2010-03-27T14:18:00.003+08:00

Oto jestesmy na wyspie plonocnej. Dzisiaj zawitalismy do swiata mordoru, tyrani i wiecznego ognia.
Ale przedtem bylismy w Wellington wiec szybka opowiesc o tym: stolica, wszystko dwujezyczne - ang i maoryski, przecudne muzeum Te Papa Angawa albo jakos tak :) o tym wiecej jak bede mial wiecej internetu. teraz mam tylko dziesiec minut :)

A dzisiaj w przecudnym sloncu, co dla nas jest rzadkoscia, wspinalismy sie na wulkan Ngauruhoe, ktory we Wladcy Pierscieni byl Gora Przeznaczenia. jest idealny! stozek, nie jakis zrogowacialy czy obity. stoi i sie prezy. A dookola krajobraz wulkaniczny - taki jak wszedzie przy wulkanach (moge sie tylko domyslac bo to moj pierwszy wulkan w zyciu :)

Ok, nie czekajac - zdjecia. Ostatnie z naszego ostatniego dnia na wyspie poludniowej, na samym koniuszku - musielismy sie wykapac - pewnie jedyny raz w NZ - bylo zacnie :)

brzoskwinia

2010-03-19T19:06:00.004+08:00

wyobrazcie sobie soczysta brzoskwinie. taka, ktora po ugryzieniu cieknie, slodkosc przelewa sie przez palce, leci na bluzke. wszystko sie klei, a ona wciaz cieknie i cieknie....

wlasnie tak soczysta jest zielen w miejscu, w ktorym teraz jestesmy. jest przezielona. a wyobrazcie sobie kobiete o oczach blekitnych i spokojnych, tak niebieskich, ze swieca nawet w ciemnosciach. tak wlasnie niebieskie sa jeziorka i rzeki, tworzone przez lodowiec.

obszar nazywa sie west cost. jest to pierwsze miejsce w nowej zelandii, w ktorym moglbym zostac na dluzej. dlugo dluzej. jechalismy z queenstown to franz joseph glacier. 5 godzin drogi, ktore z latwoscia moglbym zamienic na 5 tyg. na miejscu tez jest pieknie. najpiekniejsze lasy w jakich w zyciu bylem. tak geste, ze poza sciazka nie ma jak isc.
mamy tez lodowiec, ktory schodzi prawie do morza i otoczony jest nie tylko kamieniami jak na innych ale tez lasem.

zlapalismy drugiego juz flaka, tym razem na zapasowce bedziemy musieli jechac 200 km, bo tyle nas dzieli od wiekszego miasta. boje sie australii... troche to zmienilo nasze plany i bedziemy krocej na wyspie polnocnej, ale to nic. na razie czas sie rozkoszowac.

hej! dodaje jeszcze pare zdjec z poprzednich dni. najpierw krowy i jelenie z jednego z naszycvh hosteli (dlaczego tu hoduja jelenie? w taaaaakich ilosciach) . A drugie z przygody z owcami, co nas zablokowaly na dlugi czas i mielismy akurat piekny zachod i owieczki same wskakiwaly w kadr :) czyz to nie sa te same gorki co z tapety windowsa ? :D

foty

2010-03-18T02:59:00.002+08:00

Ok, pare fotek, mialo byc wiecej, ale cos sie zepsulo a juz czasu nie mam :) pierwsze, a raczej ostatnie jest z Sydney! Howgh!

Kiwi to fikcja

2010-03-16T10:30:00.002+08:00

Halo halo, glebokie uklony z dalekiego poludnia.

Dzis zdjec nie bedzie niestety, a szkoda, bo mamy naprawde dobre zdjecia.
3 marca wyjechalismy do Sydney, ktore nas bardzo pozytywnie zaskoczylo. Oczywiscie olbrzymie miasto, ale czulismy sie tam lepiej niz w Perth. Z swietnym parkiem botanicznym w srodku miasta i samymi azjatami dookola.

no ale niech bedzie o nowej zelandii.
w christchurch bylismy 5 marca, wypozyczylismy samochod majac pewna przygode ('it's not fair'), w ostatecznie zaplacilismy troche wiecej i spimy tylko w hostelach. wyjdzie drozej, ale na razie nie narzekamy na ten tryb podrozowania. wozimy sie mazda capella station wagon dla zainteresowanych. zwiedzilismy juz wschodnia czesc, poludniowa i polowe zachodniej z wyspy poludniowej. trupie zimno panowalo przez wieksza czesc tej podrozy, ja miedzy innymi zachorowalem i jeden dzien w lozku lezalem, ale juz jest dobrze. zdecydowanie najwieksze wrazenie zrobily na mnie fiordy w milford sound. udalo nam sie poplynac pierwszym statkiem, bylismy sami, dookola nas fikaly delfiny, plawily foczki i pingwiny. ogolnie natury tu jest sporo. ale jak nowozelandczycy sie wycwanili. to jest przedsiebiorstwo, pelna komercjalizacja, nie ma czegos takiego jak w polsce ze wyjdziesz na szlak i sobie wrocisz wieczorem. tutaj cie kontroluja, biora oplaty. wszystko maja perfekcyjnie przygotowane, ale nie ma tu miejsca na spontaniczne wypady. troche sie na tym zacielismy.

a kiwi to jest fikcja. podejrzewamy, ze sa to zmyslone potworki, ktore nigdy nie istnialy, a sluza wylacznie do zwiekszenia zysku z koszulek. no bo jak tu znalezc stworka, ktory jest maly, brazowy, nie ma skrzydelek i moze sie ukryc gdziekolwiek w lesie, a ponadto wystepuje w bardzo ograniczonej liczbie. photoshop i tyle.

za to owiec jest co niemiara. raz nawet bylismy otoczeni przez jedna stado, gdzies 2 tys owiec, i nie widzielismy jak wyjechac. wciakla szarancza rzucila sie na nas, ale odstawilismy maoryski taniec HOKIII i uciekly.

zdjecia w nowej zelandii wychodza dziwne. zbyt sielskie by byly prawdziwe. zbyt wszystko poukladane by bylo prawdziwe. za duzo dobrego - takie mam czasami wrazenie, gdy jedziemy przez te bieszczady rozciagniete na caly kraj, przez ta szwajcarie lekka rozmnozona i dopieszczona, przez usuniecie jezyka niemieckiego :)

a na samym poludniu nz byl taki smieszny akcjent, ze po uslyszeniu sklepikary musialem wyjsc ze sklepu bo nie moglem smiechu powstrzymac. tin fe(ftienvf) ($10.30).

dzisiaj jestesmy w queenstown, zlapalismy flaka, ale jakiegos takiego dziwnego, bez zadnego wybuchy czy czegops, poprostu nam powietrze przez noc wylecialo i musielismy polowe dnia stracic na szukanie zakladu i innych przez co dzis juz nic konstruktywnego nie zrobilismy. i pada. chociaz teraz jest slonce. pogoda sie zmienia co chwila. queenstown smierdzi turystyka, komercializacja, chce stad wyjechac. jutro moze rafting, chociaz nam powiedzieli ze bylo sucho i rzeka ma niski poziom, wiec byc moze sie wycofamy i pieniadze te przeznaczymy na badanie rozmowu populacji kiwi.

troche sie tez wspinalismy na gorach, ale nie za duzo, unfortunately. ale czasu na pewno nie marnujemy, codziennie cos widzmy.

np lwa morskiego. a raczej dosc spora grupke.

albo wielgasna papuge gorska, kea.

albo glowworms

albo tysiac innych rzeczy.

zaczynam sie martwic o moj brzuch. teraz juz naprawde jemy tylko makaron z sosem. juz nawet miesa nie dodajemy :D chociaz dzisiaj ma byc ryz. z sosem :D

a na zakonczenie powiem ze obywatele nowej zelandii sa baaaardzo fajni, zawsze chca pomoc, nie robia zaaadnych problemow. cud miod malinka.

ok, koniec chaotycznego posta, nastepnym razem sporbuje dodac zdjecia. paulina pozdrawia.

baj baj

wybuchowe króliki

2010-02-22T23:20:00.002+08:00

Australijczycy znowu mają problemy z zającami. Pojawił się nawet pomysł by je wysadzać środkami wybuchowymi. Ale jako że zająco-króliki zawsze uodparniały się na wszystkie dotychczasowe pomysły ich eksterminacji, to trochę się boją, że nażrą się kryptonitu i uodpornią na proch i zgiełk.

Ten początkowy akapit być może nie wygląda, ale jednak ma coś wspólnego z szalonymi przygodami Pauliny i Mikołaja w wieczyście oblepionym słońcem Perth. Otóż widzieliśmy królika. I to chyba tego samego. W ramach dorabiania byliśmy parę razy (angielska dygresja: couple of times... W AU gdy ktoś prosi o couple of beers to chodzi mu o dwa piwa = ergo byliśmy dwa razy na winobraniu. A wydawałoby się, że więcej) na winobraniu, pierwszy to pojechaliśmy 2 godziny na północ od Perth i ciężko, wręcz niewolniczo pracowaliśmy przez 12 godzin w pełnym słońcu, pochyleni jak garb nad samym sobą, i za taka samą niewolniczą pensje. Ale pieniądz nie śmierdzi więc spoko. Z drugiego wypadu, bardziej sielskiego, mam zdjęcia! To właśnie tam zobaczyliśmy królika, co się pałętał między nogami.

Dla znawców - zbieraliśmy rieslingi, chardonney, semillion.

Kupiłem maske wenecka, mamy spodnie do chodzenia po górach, właśnie dostaliśmy paczkę z Polski z arafatką i zalaminowany bilet z autografami członków zespołu Archive. Nigdy nie wiesz co się przyda w drodze... :)

Zdjęcia:

koniec szkoły!

2010-02-06T14:06:00.005+08:00

Z tego oto przystanku musieliśmy przez 13 tygodni wyruszać na podbój słówek angielskich. Ale to już za nami. W pt była wielką impreza, rozdawane były dyplomy, lał się szampan i paliły parówki. Przed nami miesiąc wakacji.

Paulina kazała mi wygłosić mowę pożegnalną, to wygłosiłem. A co!

Skok radości, człowiek w białym to nasz nauczyciel, J-A. Paulina za Bomi, dziewczyną w niebieskim, ja z prawej :)

A więc była ta impreza, trwała do 18, a potem Paulina pojechała pijaniutka do pracy a ja na spotkanie couchsurferów, by podziwiać potem akrobatyczne wybryki La Fura dels Baus. Bo w Perth rozpoczął się teraz festiwal, taka nasza poznańska Malta, będzie dużo wesolych wybryków artystów, za darmo i nie za darmo. A na pokazie byłem z Olą Cz., Aleksandrą, z Lugano

Na początku była Aborygeńska muzyka, która mnie wkręca coraz bardziej, niesamowity trans to jest. Potem podpalili drzewo. Swoiste pochodnie tu mają, zaiste.

Na koniec zdjęcie jednego z naszych kolegów, JJ, w klasie. Imiona naszych koreańskich znajomych to: JJ, Paul, Rooney, Charles, Chuck, Scott, Catrina, Mim, Bomi, ...

A wiecie, że Koreańczycy się rodzą i mają już 1 rok. Tak liczą. Gdy się ich pyta o wiek, to pytają czy po koreańsku czy międzynarodowemu? :)

Przepis na sałatkę z tuńczykiem australijskim

2010-01-31T17:20:00.004+08:00

2 puszki tuńczyka, jeden moczony w czymś tam, drugi w czymś innym,

Ogórki piklowane, piklowane papryczką chilli,

Kukurydza zmiksowana, zmiażdżona, zmielona,

Jaja, dwa - jeszcze ciepłe, polane chłodną wodą,

Ryż - 1 kubek, ciepły. Ryż ciepły, nie kubek.

All right!

Dawno nie pisaliśmy, a Paulina jeszcze dawniej :) Ale ona mówi, że jej zadaniem jest pranie, a moim pisanie, więc skoro już mamy się dzielić to mi taki podział odpowiada. :)

Przed nami ostatni tydzień nauki! Zmiana kursu z IELTS na Business okazała się strzałem w piętnachę, kurs jest fajny, uczymy się nie tylko angielskiego, ale też na przykład jak szefować, co przecież zawsze może się przydać. W przyszłości.

Póki co (<-rusycyzm) uczymy się pokory wobec życia i pracy i ciężko zarabianych pieniędzy. Mamy już wstępny plan - jak tylko zaczną nam się wakację to chcemy jak najwięcej zarobić, więc być może zdecydujemy się i być może znajdziemy pracę na zbiorach owoców (jakichkolwiek), i będziemy tam pracować po 60 godzin tygodniowo. Przeszkodą jest lenistwo. Nie chce mi się cały dzień stać w 40 stopniach. A, bo jakbym jeszcze wam nie mówił, to mam taki nowy mały psikuśny żarcik: Hej Wy, Polacy, siedzicie w domu, bo jest zimno? My też siedzimy w domu, ale bo jest ciepło. Grzechu wam powie, ile kiedyś tu było stopni. W nocy.

Ok atmosfera się rozluźniła, mogę przejść do wakacji i zwiedzania, które przecież kiedyś w końcu nadejdzie :) Lecimy do Auckland, potem od razu do Christchurch na południową wyspę, tam albo wypożyczamy samochód i kupujemy sprzęt camperski, albo kupujemy samochód ze sprzętem camperskim. Jedziemy jeszcze dalej na południe śpiąc to u kogoś, to pod namiotem, chodzimy po ichnich Parkach Narodowych, wgłębiamy się we fiordy, wybieramy tatuaż robiony przez prawdziwego Maura, szukamy kiwi, fok, foczek, fokewulfów, albatrosów, delfinów, ptaków bez nazw i ludzi z piwem. Lub winem.

i tam zwiedzając południową wyspę przenosimy się na wyspę północną, gdzie wjedżamy do jaskini pełnej glow worms (poszukajcie w internecie), zwiedzamy gejzery, pijemy gejzery, no i podziwiamy inne cuda przyrody, w tym niestołeczne miasto Auckland.

Tak mija nam miesiąc, szybko i bezboleśnie, patrzymy do portfela i mówimy - Australiaaaaa.

Zaczynamy w Sydney, gdzie po zwiedzeniu, bierzemy za darmo samochód z wypożyczalni za darmo, w ramach relokacji, i grzejemy do Adelaidy, przez Melbourne. W tejże Adelaidzie wsiadamy do pociągu który zawiezie nas przez caaaaaaaała Australię na północ, aż do Darwin, z przystankiem parodniowym w Alice Springs by zwiedzi serce Ozilandu, groźną i mityczną skałę Uluru.

Gdy wreszcie wylądujemy w Darwin zacznie się prawdziwa przygoda, bo chcąc się dostać do Perth, nie mamy jednocześnie jednoznacznego planu jak to zrobić. Musimy przejechać więcej niż dystans Europy, przez pustkowia księżycowe, zobaczyć cuda, o których Mickiewiczowi się nie śniło, o jakie tam są cuda w tej Australii Zachodniej, ach bach. Bo niby teraz jesteśmy z P. w Australii Zachodzniej, ale tak naprawdę to jesteśmy w Perth, czyli gdziekolwiek :) Nie będę pisał co chcemy zobaczyć, bo na razie nie jest to zbyt pewne, ale mogę obiecać - jak nam się uda, będziemy hardcorami z wywieszonymi jęzorami. może uda się zrobić zdjęcie z rekinem wielorybim...

No, a potem ja już wrócimy do Perth to albo zwiedzimy południowe rejony WA (drzewa olbrzymy, winiarnie), albo lecimy do Tajlandii by zaznać masażu boskich bosonogich Tajek. A potem to już chyba wrócimy, ale wrócimy przez Londyn, czyli przez Europę.

No, ale wszystko zależy od budżetu. A co u nas słychać?

We wtorek, 26, był Australia Day, wielki patriotyczny manifest Australijczyków, przygotowany na modłę amerykańską, wg mnie. Wszędzie flagi i gadżety, klapki i kąpielówki, wszystko w narodowych barwach, a zapytać, kogokolwiek, dlaczego 26 stycznia, to nie wiedzą...

Za Wikipedią: Australia Day (dosłownie - "Dzień Australii"), znany także jako Anniversary Day i Foundation Day święto państwowe Australii obchodzone 26 stycznia upamiętniające założenie przez kapitana Arthur Phillip (późniejszego Gubernatora Australii) pierwszej stałej osady w Australii - kolonii karnej przy Port Jackson (dzisiejsze Sydney).

Ale ale, podobało nam się, cała populacja (może cała nie, ale podobno 130 tys ludzi) zebrała się dookoła rzeki Swan w samym centrum miasta. I pisząc dookoła rzeki mam rację, gdyż tak to akurat tu wygląda :) Są mosty, skutery i jachty, zresztą, sami wiecie. No i z tego centrum rzeki od 20 do 20.30 wystrzeliwały w pytkę dobre fajerwerki. Tak się tworzy współcześnie patriotyzm! Nie żartuję, jestem za tym w Polsce.

A jeszcze w ten weekend pracowałem na meczach krykieta i mam z tym wydarzeniem powiązana pewną refleksję, którą chciałem się podzielić.

Otóż kto o zdrowych zmysłach ogląda mecz, który trwa z 8 godzin.

A ponadto, Australijczycy to silne chłopy i baby. Serwowałem alkohole VIP'om, przez 10 godzin, i oni przez 10 godzin pili. W 39 stopniowym upale. I trzeźwi nie byli, ale też stali o własnych siłach. Moc.

Co jeszcze ciekawego... Mamy teraz w tej grupie 12 Koreańczyków i 2 Brazylijczyków. I Koreańczycy to fajnie ludzie muszę przyznać. Dużo śmiechu jest, znam już największe przekleństwo koreansko-japońskie, nie wiem jak to działa i co to znaczy, ale zawsze jak powiem SZIPA (z przedłużanym a) robi to ogromne wrażenie :)

Nadal oglądamy niepoprawne ilości filmów, ale jak ma się taki wybór... I Paulina miała też taka promocję. Mieliśmy dużo ChupaChupsów, wymawianych tutaj czupczup, popcornu, przeterminowanych baterii (!!!).

A, i ja mam taką nową świecką tradycję, że co poniedziałek idę przed szkoła na dwie godzinki do Quentina, francuskiego przyjaciela, i gramy sobie w PESa, dla niewtajemniczonych - w piłkę nożną na komputerze. Moja cotygodniowa dawka sportu :) Najlepiej mi idzie Niemcami...

Jak mi się przypomni co jeszcze u nas było, jest, będzie, to napiszę. Niech się święci, piszcie co u Was :)

kangur kangurowi nierówny

2010-01-01T13:06:00.004+08:00

huhuha, zima zła,

co 40 stopni ma.

Mieliśmy najdziwniejszego sylwestra w naszym życiu. byliśmy w ciemnym parku, we Fremantle, przy pełni księżyca, z ludźmi z couchsurfingu. Były gitarki, bębny, nawet didziridu, ale nikt na nim nie grał.

Było hmm, przespokojnie, jak na nasze dotychczasowe sylwestrowe standardy, ale rozmawiało się miło i nawet grałem trochę na ukulele, które okazało się marną podróbką ukulele. I niestety nie widzieliśmy żadnych ogni sztucznych! A na koniec ucięliśmy sobie pogawędkę z gościem, który bada życie rekinów wielorybich. Wow! Zdjęć nie mamy, ale mieć będziemy :)

Doświadczyliśmy też kangurów, w parku przy samym centrum, są prawie dzikie :)

Kupiliśmy też bilety do NZ, jedziemy z Vincentem, którego poznaliście wcześniej z naszych gorących relacji, a który teraz zwiedza całą AU.

Doświadczamy ambiwalencji bycia - chcielibyśmy być tu i u was, z wami. Szczególnie gdy coś się dzieje :)

Co jeszcze z nowości... hmm, ja postaram się znaleźć nową pracę, bo ta moja mnie zaczyna wkurzać, z tą ciągłą niepewnością, ile zarobie, kiedy będę pracować itp. Oby się udało.

No i kończą się nam wakacje, w pon wracamy do szkoły.

Joł!

korzystając z różnicy czasów

2009-12-24T19:29:00.001+08:00

chcielibyśmy złożyć Tobie życzenia świąteczne. A że składać lubimy... to trochę po fachu

Chcielibyśmy życzyć Ci

-nagłych zwrotów akcji o 360 stopni i to zawsze w tylko lepszą stronę

-happy endów i begginów

-abyś mógł sobie wybrać takie role w życiu, na jakie będziesz miał ochotę; i żebyś tego nigdy nie żałował

-żeby Johhny Depp i Angelina Jolie mieli tajne i poufne dziecko, które będzie Ci dane oglądać

-żeby zupa nie była za słona

-a w pobliżu była bratnia ręka, która zaserwuje alkohol

-żeby wszystko odbyło się na czas, czas który Ty wybierzesz

-żeby było blisko i tanio

-żeby każdy wiedział, że Ty to Ty, z całym dobrodziejstwem inwentarza

-by ludzie dookoła byli różni, bo różność i radość zaczynają się na taką samą literkę

Korzystając z różnicy czasów, to my już prawie w 2010 jesteśmy. Przynajmniej bliżej niż Ty! Fajny rok, nie omieszkaj wpaść ;p

Jakie plany na następny rok?

Jak zwykle Pinky, podbić świat!

wesołych świąt

2009-12-12T15:16:00.005+08:00

Wesołych! Tak u nas wygląda Święty Mikołaj - człowiek o krótkich portkach.

Więcej zdjęć z fioletowymi drzewami, które mają już coraz mniej fioletu. Nic nie jest wieczne

Chyba, że Paulina. Ona jest tak troszkę wieczna :) zdjęcie zrobione w bardzo fajnym kinie w centrum miasta, taka trochę Malta w połączeniu z Plazą :) Byliśmy na Twilight New Moon, który jest tutaj wszędzie. Otacza mnie tak brzydka aktorka i brzydki aktor. Dookoła są książki o ich romansach i prawdziwych początkach. A film lepszy od pierwszej części wg mnie, dobre dylematy. Ogólnie solidna trójka plus minus za głównych aktorów.

A tak wyglądają nocne rozmowy polaków. Swoją drogą zapraszamy do kontaktu przez skypa - za 2 miesiące pewnie już internetu nie będziemy mieć i zobaczymy się ponownie we wrześniu :)

Tak wyglądają dekorację świąteczne bez śniegu. Tak wygląda Perth nocą we wtorek w samym centrum.

A tak wygląda człowiek, który Planuje

Kaczki w Kings Parku, poznańskiej Cytadeli.

I jeszcze raz mapa. Dzisiaj ją powiesiłem i jestem taki z niej dumny. Tylko przerażają nas odległości. Na początku stycznia - "dokładny" plan podróży.

Tim-Tam

2009-12-03T21:02:00.004+08:00

oto fioletowe drzewa, których teraz pełno dookoła.

dodałem ramkę, żeby ładniej wyglądało :)

w niedzielę, kiedy P. pracowała, ja miałem czas świątecznej rozruby i byłem na paintballu. Strzelanie było bardzo fajne, wreszcie poznałem trochę osób przez couchsurfing, za 4$ mogliśmy spędzić tam cały dzień. Najważniejsze jednak, że wreszcie wyjechałem poza Perth, do buszuuu, czerwonymi drogami, do miejsca gdzie jaszczurki tarasowały drogi, a do odgarniania much brakowało rąk.

zdjęcia umieszczę jak tylko dostanę.

najwięcej adrenaliny wytworzyło się jednak w moim ciele w drodze powrotnej. już w mieście, na jednej z głównych ulic, policjanci zatrzymywali i kazali dmuchać każdemu kierowcy. Całego piwa nie piłem, ale dwa łyki w pobliskim browarze zabrałem, a poza tym było to moje pierwsze dmuchanie :D wyszło 0.0 ale naprawdę się zestresowałem.

już nie możemy doczekać się podróżowania. w najbliższej bliższej przyszłości kupujemy przewodniki i zaczynamy planować wojaże. Ja namiętnie czytam national geographic i jem tim tamy.

w szkole P. ma 100% ze wszystkich testów i jest bogiem koreańczyków :) uczy ich wymowy, a oni odwdzięczają się przynosząc jej jabłka prosto z sadu.

ja z kolei namiętnie parzę kawę na lotnisku, a najczęściej robię to w godzinach letnich, miedzy 3 a 7 rano. Jak wstaję, to powtarzam wszystkie greckie przekleństwa jakie znam, ale chyba polubiłem tę zmianę, wracam i mam cały dzień przed sobą.

P.e ostatnio jakiś fagas na randkę zaprosił, ale ładnie odmówiła. A on zassał powietrze.

Spieramy się ciągle o sposób podróżowania. P. chciała by po hotelach się rozbijać i limuzynami przemierzać bezkresy świata, a ja chcę do ludzi... P. mówi, żebym napisał, że ja chcę pod most, ale to nieprawda.

26 grudnia koncert Pendulum, spróbuję wejść tylnymi drzwiami przebrany za Mikołaja.

No i założyłem sobie facebooka, żeby być bardziej międzynarodowy. Tutaj nie mieć facebooka to jak nie mieć twarzy. Lub książki.

W przyszłości więcej zdjęć, z ramkami oczywiście.

to już było

2009-11-30T17:11:00.004+08:00

Karol S. ma wciąż ochote na kawały! Kontynuując, teraz powiem kawał z kategorii disgusting :)

A, jak zauważycie jakiś błąd angielski, to mówcie, piszcie, będę poprawiał, nie chce propagować zła! Piszę z pamięci :)

A woman in her late 30ies enters tatoo saloon, waits for her turn, and after 10 min tatoo artist invites her to sit.

-what'd'like? - he asks her

-could you make an inscription "Thanksgiving" on my right thigh, please?

-yes of course - he replies suprised

30 min pass, he's just about to finish his work, when woman asks him to make another inscription, and now she wants "Christmas" on her left thigh. Tatoo artist is more then surprised but he continous doing his work.

After next half an hour, he says - ok, i finished, but listen, i saw many things, but these incriptions are really strange. why you wanted to have such tatoos?

-aahh, it's all because of my husband, i just can't stand him complaining that there is nothing good to eat between thanksgiving and christmas.

ależ ludu się odezwało! :) dziekujemy wszystkim, z martynik, szwajcariów i innych suwalskich włości i ich poznańskich przystawek.

Co do godzin angielskiego to wiemy już, że chodziło o godziny, ale takie, które mają 45 min. Plus czas, który możemy poświęcić na samodokształcanie się po lekcjach na zajęciach dodatkowych. No bo przecież dlatego są dodatkowe, bo za nie zapłaciliśmy!Poza tym koreańczycy są bardzo fajni, ale naprawdę trudno ich zrozumieć.

A niedawno ni z gruchy ni z pietruchy zgubiliśmy rurę wydechową i teraz buczymy na ulicach. Mrs. E powiedziała, że zapłaci za naprawę, bo i tak miała naprawić tę rurę. Hmm, czy wyczuwam zbyt wielką dobroć by serce to ogarnęło?

Gdzie kończy się przygoda, a zaczyna życie

2009-11-20T09:55:00.003+08:00

Dobrym zwyczajem Karola S., rozpocznę od kawału:

-You know what, I just started a seafood diet!

-So you can eat only products from a sea?

-No, it means, that when I see food I eat it.

/brawa/

Wczoraj miałem pierwszy dzień wolny od pracy od tygodnia. Oczywiście skończyło się na barbeque, a potem w pubie i wydałem tyle kasy, że dziś też powinienem być w pracy. Ale nie będę, skończyły nam się 2 tyg wakacje i teraz możemy pracować po 20 h tygodniowo, co jest w sumie idealnie by się utrzymać, ale zaczynam się denerwować, z jakich funduszy będziemy podróżować.

Rozpoczęliśmy też drugi kurs, w innej szkole i jesteśmy przerażeni. Po pierwsze musimy teraz godzinę dojeżdżać do szkoły, lekcje przedpołudniowe mamy z nauczycielką, która jest nudna jak kindersztuba, wszystko jest prowadzone dokładnie pod egzamin IELTS, czyli znowu omawiam tematy takie jak zdrowa dieta, czy wolałbyś mieszkać na wsi czy w mieście lub opisuje diagramy. Nauczycielka ostentacyjnie nie śmieje się z moich żartów :) to już powód by jej nie lubić. Gdy ktoś nie ma wymaganej ilości godzin i grozi mu deportacja to jego nazwisko zamieszczane jest na czerwono na wielkiej tablicy w jadalni (WTF!). No i, żebym nie zapomniał, zapłaciliśmy za 35 h tygodniowo, a mamy 21. Sprawa w toku, zastanawiam się, czy nie wynająć jakiegoś dobrego prawnika do tego casusu, bo mogę mieć problemy z wygraniem sprawy :) Trwa zbieranie twardych dowodów.

Dookoła nas świąteczne stroiki, trochę absurdalne, jakby ktoś zapomniał je zdjąć po poprzednich świętach. I pełno drzew w kolorze fiiiooooooletowym. Mamy też deskę do bodyboardingu, już wstępnie obcykaną, czekamy tylko na większe fale i większą przygodę. Znaleźliśmy też okazyjnie tanie bilety do Nowej Zelandii z Sydney i wstępnie zarezerwowaliśmy na 5 marzec z powrotem 6 kwietnia. Wczesna jesień z kiwi? Dlaczego by nie.

Niech się tylko z tą szkołą ułoży...

A co u Was, zaczynamy bardzo tęsknić :)

A propos

2009-11-07T12:22:00.000+08:00

A propos tego, że jestem biały na brzuchu, brzuch mój nie jest typem brzucha australijskiego.

Co więcej, moja klatka piersiowa, tudzież ramiona i kark; wszystko to nie jest typem australijskim, a już na pewno nie podtypem plażowym. Typ, a raczej podtyp plażowy charakteryzuję się bowiem znaczną ilością tkanki mięśniowej przy nikłej obecności tłuszczu, dobrze wyprofilowanym kształtem i sprężystością. Górale mówili mi, że nie ma tu fizjoterapeutów, bo i tak wszystko widać "jak na dłoni". Kupiłem sobie taki motywator, aby tak wyglądać, ale na razie ciii, nawet p. o tym nie wie, co to, gdzie to i z czym to się je.

A propos "jak na dłoni", wyrażenie "upside down" to odpowiednik naszego "do góry nogami". Ilekroć musiałem powiedzieć, że mam teraz klawiaturę do góry nogami czułem się skrępowany. Angielskie wyrażenie bardziej oddaje istotę zjawiska.

A propos języka angielskiego, znalazłem przypadkiem fajnego bloga właśnie o tym jezyku, tutaj link, gdzie można wyczytać bardzo ciekawe i pomocne informację. Teraz, niosąc entree na tacy ważącej 100kg jedną i to lewą ręką, zastanowię się dwa razy zanim powiem sorry czy excuse me.

A propos noszenia tacy, też mam pracę! W tej agencji rekrutacji, o której wspominałem wcześniej. Wysyłają mnie w różne miejsca gdzie potrzeba kelnerów, bądź jakiegoś innego stuffu, dzięki czemu przez jeden tydzień zwiedziłem więcej budynków niż w Poznaniu. Byłem juz m.in na lotnisku krajowym, w kasynie, ratuszu, concert hall, budynku rządowym. Jest dużo pracy i dobrze, teraz mamy przerwę i możemy pracować po 40 h tygodniowo i niewiele mi zabraknie w tym i przyszłym tyg do wyrobienia normy. A to oznacza pieniądze, a pieniądze oznaczają wyjścia i wyjazdy, wyjścia i wyjazdy oznaczają spotkania z ludźmi, spotkania z ludźmi oznaczają rozmowy po angielsku, rozmowy zaś ulepszają ten angielski, ulepszony angielski to już zadowolony mikołaj. I wiem, że się mówi polepszony :) Polskiego nie muszę ulepszać, chyba...

A propos chyba, chyba wiem czego mi zaczyna brakować. Nowej muzyki i szybkiego internetu :) nie mam cierpliwości, by czekać, aż mi się coś na you tubie załaduję. Czy to jest uzależnienie? Głupota? Szpinakowatość?

Pozdrawiam z gorącego Perth (P. kłamała, pogoda jest idealna :)

Aaaaaaaaaaaa

A propos Pauliny! Paulina ma dzisiaj urodziny, 22 już, co oznacza, że od roku starzeje się jej skóra, ale mimo to nadal wygląda kwitnąco. Ja jej składam naj naj życz. a Wy, droga społeczności blogowa? :D

S1e1 Paulina pisze:)

2009-11-01T21:21:00.000+08:00

Uuuuulala, minął już ponad miesiąc od kiedy wyjechałam z domu! Czas płynie tu niesamowicie szybko, więc już najwyższa pora żebym coś napisała, bo co nie którzy to pewnie osiwieją ze zniecierpliwienia, a więc czas na spostrzeżenia p.!:

1. Trafiliśmy chyba prosto w jedną z zimniejszych wiosen w historii Australii! No gdzie jest to ciepło??? A nad oceanem to bez bluzy ani rusz i jak ja mam się opalić... Na ale biorąc pod uwagę, że w Polsce pewnie jakieś 4 stopnie to nie mam prawa narzekać.

2. Wczoraj zaczęły się nasze dwutygodniowe wakacje, no bo w końcu byliśmy już tak zmęczeni szkołą... dzień spędziliśmy na plaży razem z Maikelem i Vincenten (oczywiście w niemiłosiernym wietrze), kupiliśmy 30 piw za 30 dolarów (interes ha!) i byczyliśmy się ukryci w skałach. Po powrocie do domu okazało się, że Vinie zgubił portfel gdzieś na plaży, dzisiaj wyruszył na jego poszukiwanie i co się okazało??? Znalazł portfel bez gotówki ale za to ze wszystkimi kartami płatniczymi, chyba tylko w Australii złodzieje nie zabierają kart płatniczych:)

3. A teraz o szkole. Moje grupa liczyła zazwyczaj 5-6 osób, a więc bardzo mało, podobało mi się to że nie było ani dwóch osób mówiących tym samym językiem, co więcej nie było ani jednego swiss-germana i to jest naprawdę coś, biorąc pod uwagę to że co drugi spotykany tam europejczyk okazywał się być szwajcarskim niemcem. Poznałam kilka naprawdę fajnych osób m.in Federice (włoszkę z całą tą włoską ekspresją), dziewczynę która przyjechała nie mówiąc ani słowa po angielsku i w ciągu 8 miesięcy doszła do poziomu advance i mówi tak dobrze jak ja po 6 latach nauki...

4. A teraz o pracy!!! Bo w końcu jestem teraz kobietą pracującą i żadnej pracy się nie boję, a już na pewno nie swojej:) Pracuję w Blockbusters video - wypożyczalni dvd i gier na ps3, wiiiii i różnych innych i mogę powiedzieć, że mam właśnie taką pracę jaką chciałam mieć! Zero stresu, świetni młodzi Australijczycy (i jeden Anglik), no i jestem tam jedyną dziewczyną nie licząc kierowniczki, mogę wypożyczać filmy za free i pieniądze też są całkiem niezłe, echhh żyć nie umierać:)

Chciałabym coś napisać o odjechanych imprezach albo niesamowitych podróżach, ale ten etap jeszcze się nie zaczął - najpierw trzeba na to okropne australijskie piwo zarobić!!!! Wiec zarabiamy:)

buziakiiii

Z cyklu: CieKAWE # Społeczeństwo

2009-10-25T22:14:00.000+08:00

Głosowanie jest tutaj obowiązkowe!!!!!!!!!!!!

trzeba brać udział we wszystkich głosowaniach, od premiera, rządu itd, po władze miejskie i we wszystkich mały referendach typu "gdzie postawić sklep". W przypadku gdy nie spełni się swojego obywatelskiego obowiązku dostaje się mandat, którego wysokość zależy od zarobków. W przypadku gdy nie zapłaci się mandatu, dopisywane są punkty karne do prawa jazdy.

Nauczycielka opisywała nam tu sytuację, która się przytrafiła jednemu z jej znajomych, który wrócił po 1.5 rocznym pobycie w Europie do Australii, został zatrzymany przez policje, odebrano mu prawko i na nic się zdały tłumaczenia, że go nie było. Bo to właśnie dlatego, że go nie było :)

Australijczycy znaleźli też ciekawy sposób, by ukarać za jazdę po pijanemu, a przy okazji nie pozbawiać człowieka chleba do życia, bo tu, zazwyczaj, do pracy trzeba dojechać spory kawał samochodem. Gdy się złapie człowieka po jednym malutki, a solidnym, to oczywiście odbiera mu się prawo jazdy. Dostaje on jednak specjalne pozwolenie, które umożliwia mu dojechanie samochodem do pracy, gdzie kierownik podpisuje, że owego delikwenta widział, a policjanci na bieżąco kontrolują, czy delikwent nie nadużywa prawa. CieKAWE, prawda? :D

Z cyklu: CieKAWE # WA

2009-10-25T22:01:00.000+08:00

O tak, rozpoczynamy szeroko zakrojona akcję o tytule CieKAWĘ. heh, co za suchar z tym diversingiem literowym.

WESTERN AUSTRALIA:

-jest większa niż cała Europa Zachodnia

-zamieszkana jest przez 2 mln osób, z czego 90 % to mieszkańcy Perth lub pobliskich mu miast

-średnia temperatura to : zimą 18 a latem 30 stopni C

-na jej terenie leży największą jednorodna skała. Jest dwa razy większą od słynnej Uluru, zwanej sercem Australii.

-Jest 4x większa od Teksasu

-Z białych ludzi, pierwszy odkrył ja duński kupiec w 1616r

-Jeden z jej regionów, Kimberley, jest trzy razy większy od Anglii, a zamieszkany jest przez 26 tys ludzi. O ja, to taka Mosina!

-Perth jest najbardziej odizolowaną i najbardziej słoneczną metropolią na świecie.

dwa i pół

2009-10-24T23:26:00.000+08:00

2.5 tyg. tyle zajęło nam urządzenie się w obcym kraju na drugim końcu świata.

mamy już konto bankowe, kartę i dostęp do internetowej obsługi bankowej - normalka.

mamy tutejszy nip - doszedł po dwóch tyg. a wyrobiliśmy go sobie bez żadnych kolejek, bo przez internet.

mamy tutejszą komkartę - dzięki pomocy Bridge Agency i naszej drugiej, następnej szkoły, która już teraz wystawiła nam kartę studencką jeżdzimy od czwartku za 70 centów za jazdę, a nie 2.40 :D

wyrobiliśmy sobie, online, certyfikat tzw RSA (responsible service of alcohol) i możemy pracować np w restauracjach. Australijczycy są zwariowani na punkcie alkoholu, a raczej jak przed nim bronić. Wyobraźcie sobie, że to kelner jest odpowiedzialny jak się ktoś upiję i może dostać mandat. Chociaż to pewnie tylko teoria. Ale piwa nie podadzą jak się nie pokażę paszportu. Choćbym dawał 10 innych dokumentów.

Mamy nawet kartę biblioteczną do pobliskiej library i panie są tam taakie miłe! Chodzimy tam kserować i wypożyczać książki. Ja wypożyczyłem i od razu oddałem, a P. zabrała Olgę Tokarczuk, po polsku :D tak się szkolimy z angielskim!

A co do nauki to ostatnio nauczyłem się słówka, które wyglądała jak tupee, czy jakoś podobnie i dzisiaj dowiedziałem się, że chodzi o tupecik. Co za głupie słowo, tupecik.

A teraz zdjęcie centrum Perth z King Parku, tadaaam:

Jak chodzi o naukę to jest świetnie. Mam przedoskonałą nauczycielkę z rana i b.fajną grupę. Aż szkoda, że teraz będzie ostatni tydzień w tej szkole. Trochę się uczę, wydaje mi się, że mówię o wiele gorzej niż dwa tyg temu, ale pewnie teraz dopiero zaczynam siebie słyszeć i swoje błędy, ale też wydaję mi się, a raczej jestem tego pewny, że przynajmniej w wszelakich testach to już jestem na poziomie wyżej niż FCE, a takie mniej więcej robimy :) Ale to miało być powtórzenie, więc jest. I ogólnie taka refleksja na temat lekcji angielskiego. To są jedyne lekcję, zajęcia, na których rozmawia się na poważne tematy. Zawsze mnie to zadziwiało, ale to właśnie na angielskim nauczyciele dają zadania w których trzeba opisać swoją osobowość, mocne i słabe strony, powiedzieć jakie jest największe rozczarowanie twojego życia, rozmawia się o wierze, przekonaniach, pieniądzach i stosunku do nich, innymi słowy, porusza się tematy, których zazwyczaj nawet samemu, w swojej duszy się nie porusza. A jeszcze mówi się o nich innym, dopiero co poznanym osobą.

Czas na mija szybko, nawet bardzo, ale o tym nie będę pisał, bo to nie jest interesujące. Pewnie wolicie usłyszeć historię o pracy, o tym, jaki ze mnie sznycel i sznaps? :)

No to zaczynamy. Ale najpierw jeszcze zdjęcie z przerwy na lunch między zajęciami i zdjęcie SKSu po zajęciach, czyli międzynarodowe kopanie piłki futbolowej na ogrooomnym placu zieleni w centrum miasta.

Praca, praca. Zaczęliśmy szukać już pierwszego tygodnia, tak powiedzmy w piątek. Nie nerwowo, spokojnie roznieśliśmy do środy 14.10 po ok 25 cv, co tutaj nosi nazwę resume. I w środę, wypełniając formularz w hotelu Mercure spotkaliśmy polaka, który tu przyjechał podobnie jak my. I tak się miło rozmawiało, że wymieniliśmy się numerami. A raczej ja dałem mu swój i powiedziałem, żeby odgłuchnął. A on, że nie może się dodzwonić. Kiedy zrobiliśmy sygnał w drugą stronę wyświetlił się jemu inny numer. I w taki oto sposób mikołaj stracił kredyt zaufania u P. :D

Oto co się stało. Pierwszego dnia, jak tylko przyjechaliśmy kupiliśmy karty prepaid z numerami. Czym prędzej zapamiętałem mój numer i potem, wszędzie, banki, niebanki,cv i nie cv, szkoły nie szkoły, podawałem z pamięci, za siebie i P. Tyle, że zapamiętałem lekko przetrącony, z jedną inną cyferką... Nie wiem czy tłumaczenia mają jakikolwiek sens, ale parę faktów i śmiesznych przypadków złożyło się na to, że błąd ten nie wyszedł na jaw tak długo. P. to nie śmieszyło i od tej pory mi nie ufa. Gdy pyta się przez ile m piszę się swimming i ja mówię, że dwa to i tak sprawdza w internecie z szyderczymi słowami na ustach "jak mogę zaufać człowiekowi, który pomylił się w tak ważnej sprawie" :)

Tego dnia P. przez internet wysłała trzy cv i następnego dnia miała 2 telefony o pracę :) Była teraz we wtorek pierwszy dzień w baaardzo szacownej restauracji Old Brewery, a żeby się tam dostać musiała się nauczyć jeździć samochodem. I nauczyła, mamy Paulinę Lewostronną. W każdym razie miała też iść w weekend, ale w pt zadzwonili, że jednak nie będą nowych kelnerów zatrudniać no i P. znowu musi pracy szukać. Dzisiaj była w dwóch miejscach i w obydwu powiedzieli, że potrzebują ludzi, więc kto wie jak długo ten stan się utrzyma. Oby jak najkrócej. Ja z kolei ten tydzień poświeciłem w takiej agencji rekrutacji, czy jak to tam nazwać i oni niby mają dużo pracy do załatwienia, robili mi jakieś szkolenia itp, tysiąc papierów do wypełnienia no i mam nadzieje, że coś z tego będzie, poza tym poszukałem na swoją rękę i dzisiaj byłem na próbnym dniu w restauracji, poszło mi tak se, bo nic nie mogłem zrozumieć :) hard tea pomyliłem z latte, więc widzicie skale problemu :D Ale jutro mają dać mi odpowiedź, więc zobaczymy. To w telegraficznym skrócie, bo naprawdę dawno nie pisałem a nie próżnujemy. Jeszcze tylko opiszę co u nas towarzysko i kończę i obiecuję, że następnym razem notki będą częstsze, krótsze i bardziej napakowane treścią :)

ponieważ oszczędzamy pieniądze byliśmy na dwóch imprezach (!!!!!!!!!), jednej organizowanej przez szkołę, zdjęcia poniżej

drugiej takiej fajnej, bo typowej dla miasta, czyli jakieś piwko, które przerodziło się w następne i skończyło u kolegi z Dubaju w jego apartamencie na fajce wodnej, piwkach, 20 niemieckich szwajcarach (ich tu jest mnóstwo, razem z francuskimi mogli by mała armię stworzyć). Byliśmy też z Vincentem, który jest naszym tutejszym największym kolegą, z którym świetnie się gada (Kanadyjczyk z Quebecu, mieszkający od 3 lat w Szwajcarii, we francuskiej jej części), byliśmy w zoo i potem kąpać się w oceanie. To jest ten gościu w żółtym T-shircie. AAA, zapomniałem dodać, że P. szaleje na punkcie Mario i Luigiego. Byli akurat w tym klubie i byli świetni. Ok, to tyle, pamiętajcie wombaty, misie koala rządzą, krokodyle są wielkie i przeraźliwe, a ocean ma zajefajne fale :) dooobranoc.

PS. A, i jeszcze jedno. Skrzynia biegów jak taka jak w polsce, czyli nie jest odbiciem lustrzanym. Kłaki już płyną poprzez ocean do szczęśliwców. Dziękujemy za udział w konkursie.

trochę zdjęć

2009-10-13T19:48:00.001+08:00

Dodałem też zdjęcia do pierwszej noty. Miłego dnia!

Oko naszej bestii

Bestia z boku

No i z przodu.

2 kości i trzy ścięgna poszły mi robiąc tę fotografie, takie wysokie budynki.

Cześć wszystkim, mam 12 lat i też nazywam się Wojtek.

2009-10-12T21:13:00.000+08:00

Zagadka!

Do wygrania kłak.

Czy skrzynia biegów, znajdująca się pod lewą ręką jest lustrzanym odbiciem skrzyni biegów znajdującej się pod prawą ręką, czy też biegi (od 1 do 5 plus R :) są rozstawione tak samo?

Już wkrótce foty naszej nowej bestii, hjundaja jakiegoś tam :) ma przejechane ponad 200 000 km, a teraz już ponad 200tys i sto.

Jazda sprawia nam wielką frajdę, byliśmy już nad rzeką i nad oceanem, gdzie wiało tak okrutnie, ale TAK okrutnie, i było tak zimno, ale TAK zimno, że wróciciliśmy. I tylko przez chwilę patrzyliśmy na kitesurferów, bodysurferów, surferów.

Skrzynia biegów po lewej stronie, kierunkowskaz po prawej, większa część samochodu po lewej, dotychczasowy łątwy prawoskręt zastąpiony przez równie prosty lewoskręt. No i kochany samochodzik. Cały się trzęsie i trzeszczy, ma radio, które dziwnym trafem odbiera tylko komentatorów krykieta i naprawdę, ja go pokochałem. Sam w sobie jest przygodą.

Dzisiaj mieliśmy pierwsze zajęcia, P. trafiła do najlepszej grupy (JEDEN BŁĄD TYLKO), ja o grupę niżej. I nie, nie ma tylko dwóch grup :) A na uczelni multikulti. Mam w grupie brazylijczyka, szwajcarki, rosjankę, kolumbijkę, kanadyjczyka, polkę, wietnamkę i innych azjatów, których jeszcze nie rozpoznaję. A same zajęcia jak to zajęcia angielskiego. Przypominają mi obozy YES'a językowe na które jeździłem. Wpierw do południa normalne lekcję, a po lunchu gry zabawy gadanie i chill out.

No a dzisiaj mieliśmy najlepszy obiad z tych robionych przez nas samych. Spaghetii plus jakiś sos pomidorowy plus jakieś kiełbasy plus cebula. Razem może 4$ na dwóch, a ile radości.

Ogólnie, dziś był dobry dzień, poznanie tylu nowych ludzi to jak fundament pod dobrą budowlę, jak gzyms na ładnej ścianie, jak krowa znosząca złote jaja, jak...

PS. Jak dzisiaj wstawałem o 6, to Wy dopiero mieliście godzinę 00.00 i pewnie jeszcze spać nie szliście... Ale tak to już jest, gdy jest 6 godzin różnicy... :D

Zdanie na dziś: Just in case

2009-10-08T20:00:00.000+08:00

Czas na pierwsze niepowodzenia. Pączki w maśle postanowiły poszukać pracy. Mając komórkę, bank, australijski nip w drodze, miasto w małym paluszku i cv na pendrivie, wyruszyliśmy na podbój naszego nowego, antypodowego konta. A, najpierw była sałatka KRABOWA u Mrs.E. Wczoraj byliśmy na lunchu i niechcący zamówiłem pasta with schrimps (choć może to nie było schrimp), no i teraz jestem miłośnikiem owoców morza. Aha...yes of course. Już mamy obiecaną wizytę u pana, który sprowadza świeże krewetki. Mniami! :D

Tak więc powracając na tory opowiadania o poszukiwaniu pracy:dostaliśmy się do centrum, które okazało się całkiem spore, taki 2x św marcin razy 3 ulice. No i dookoła wieżowce. W portfelu mieliśmy 3$, które wydaliśmy na utworzenie 8 kopii naszych życiorysów, resztę postanowiliśmy skserować dla oszczędności.

Bla bla bla bla bla... no i doszliśmy do bankomatu by wyszarpać pieniądze na ksero i autobus, a tu klops. Żadna nasza karta nie działa. Alior, który miał być na cały świat bez opłat pozostaje bez opłat, ale też pozostawia człowieka bez pieniędzy. Bez grosza. Bez szans na przeżycie (adrenalinka rodziców na pewno się podniosła :) Tak więc jak pisałem ostatnio, że do centrum jest daleko, to, doliczając, że centrum obeszliśmy wte i wewte i raz jeszcze, wychodzi, że pokonaliśmy dziś trasę 3x lub 4x dłuższą.

Nasza australijska karta dojdzie do nas za 2 tyg, do tego czasu będziemy musieli wyżyć z amer.dollarów. A w aliorze niech rośnie na lokacie nocnej :D

No i jeszcze taka refleksja. Albo wcale tak wiele km nas nie dzieli, albo z perth jest daleko wszędzie. Różnica czasu między polską a westralią to 6 h, a między perth a sydney - 3h

Plan na jutro:

-podbić świat, Pinky!

-lunch u Mrs.E (jej jedzenie to nasz pokarm :)

-jazda samochodem prowadzonym przeze mnie

-impreza z couchsurfingu w jakiejś artystycznym wyrwidołku

And remember Johny, just in case.

Owce na drzewie

2009-10-06T20:54:00.000+08:00

G-day!

Dojechalimy.

Ostatni tydzień to same pożegnania, aż zwątpiłem. Po co jechać skoro zostawia się takie fajne osoby? Była impreza pożegnalna, wspólny wyjazd do Berlina, no i wiele słow ‚do zobaczenia‘ między. A tata to mnie tak mocno ścisnął, że wreszcie dysk mi wskoczył na miejsce :)

Ale, ale... kiedy zobaczyłem mnicha buddyskiego na lotnisku w Bangkoku wstąpił we mnie diabeł podróży. Same lotnisko niesamowite. Oddane trzy lata temu do użytku jest funkcjonalne jak gładzik do macbooka, a sprzątaczki chyba mieszkają w ubikacjach i cały czas coś tam doczyszczają. A jakie piękne kobiety!!! :) wszystkie zgrabne i fajnie ubrane. A jakie przystępne ceny!!! Po niemieckich reperkusjach, ceny tajskie to prawdziwy rarytas, na lotnisku międzynarodowym ceny jak w polskiej żabce.

Za to w malezyskie lotnisku byle jakie. Jedyna rzecz warta zanotowania to fakt, że nie mogli uwierzyć, że osoba ze zdjęcia w paszporcie i ja to to samo. W paszporcie mam długie włosy, jestem ogolony i w soczewkach. A jaki jestem na codzien, każdy wie. Spytał mnie o datę urodzenia, to mi się June z July pomyliło, poprosił o podpis, to zapomniałem, że ten obecny różni się od tego w paszporcie. Ech... Ale przeszło.

Potem jeszcze na australijskim lotnisku pani zabrała mój paszport i długo patrzyła na P. i wreszcie uznała, że może być. Buahaha :D

Już po ostatniej odprawie celnej, 31 h po pierwszej, odebrała nas Mrs.E i zabrała do siebie. Oczywiście nie mogło zabraknąć dowcipu ‚po jakiej stronie kierownica‘ i P. dała się nabrać. Samo jeżdzenie po lewej stronie dziwne, ale więcej wypowiem się jak sam spróbuję. Miasto Perth też dziwne. Ogólnie jest to takie os. Kwiatowe rozciągnięte jakieś 150 razy. Domki, u nas nazywane jednorodzinne, ale jakieś takie bez szału, niskie, ogrody małe. Drzewa egzotyczne, a kwiaty juz teraz bardzo kolorowe, a niezapominajmy, że oni mają teraz jakgdyby koniec marca. No i już teraz chodzimy w krótkim rękawku lub krótkich spodenkach (ale nigdy oba na raz :) )

Z Mrs.E zwiedziliśmy trochę centrum i pojechaliśmy do najwyższego miejsca w mieście, aby popatrzyć na panoramę miasta i nie muszę mówić, że podobnie jak na podróż, nie mieliśmy ze sobą aparatu :D Ale tam na pewno wrócimy, zresztą nie jest to widok z gatunku ‚jak tam nie pojedziesz, to tak jakbyś nie przeżył orgazmu‘.

No i potem byliśmy już tak wykończeni, że wręcz nachalnie poprosiliśmy, że już chcemy do naszego domku i spać.

A mieszkamy u pana Jot. Podobnie jak Mrs.E – Polak, ale w tym wypadku taki, który nigdy nie był w Polsce, mimo to mówi ‚I’m Pole and this is polish hospitality‘. Z jednej strony dziwne, z drugiej wzruszające. No i niezgadzamy się z P. co do tego zdania. Ja uważam, że rzeczywiście jest bardzo gościnny i, nazwijmy to opiekuńczy, a P., dodaje ‚fakt, ale za 200 bucksów tyg.‘

Domek jest hmm, okey, ma swoje plusy i minusy. Np. mamy bardzo fajny pokój, duży, duże łóżko, zimny, co będzie zbawieniem latem, z lustrami i biurkami, internetem (ale jeszcze nie wiemy jak płatnym, dlatego boimy się korzystać :), ale z kolei nie zamykają się drzwi. I nie chodzi tu o to, że nie ma klucza, ale o to, że można je tylko przymknąć :) I tak cały dom. A wieczorem jeszcze wino u Mrs.E, która jest dla nas nadzwyczaj dobra.

Z dzisiejszego dnia warto jedynie odnotować, że załątwiliśmy po wielu komplikacjach swoje australijskie komórki i numery, poszliśmy pieszo do centrum (swoja drogą, mieszkamy blisko centrum, ale blisko jak na te standardy, bo szliśmy 1h15min, a doszliśmy tylko na skraj)

Rozumiemy australijczyków dobrze, P. lepiej :) Oni nas też rozumieją, chyba. W banku się dogadalismy. I chcemy się nauczyć tego akcentu bo jest zajebisty! :)

I, bo zapomne, pisałem o florze, czas na faunę. Żadnych zabójczych pająków nie widziałem, ale był jeden karaluch u nas w pokoju, ale to jeszcze nic w porównaniu z krukami, których tutejszą specyficzną nazwę zapomniałem. Muszę zrobić ich zdjęcie! Wyglądaja jak kruki z nastraszliwszych horrorów, z wielkimi dziobami i wydają dźwięki, które przypominają beczenie... owcy. Mnie to śmieszy, P. przeraża. A jest tu tego pełno. Pan Jot je nawet dokarmia, każe nam rozsypywać w ogrodzie mięso, którego nie zjemy :D

Papugi też widzieliśmy. Potwory-kangury i zbakane misie koala przed nami.

Tak jak napisanie kolejnej notki za czas jakiś.

PS. Boli mnie szyja od patrzenia wpierw w prawo przy przechodzeniu przez ulicę. To takie nienaturalne! A zdjęcia dam kiedy indziej, bo za długo to trwa teraz, a ja boje się gigantycznej opłaty za internet

jedziemy z tym koksem

2009-09-17T00:18:00.000+08:00

No wlasnie, wyjezdzamy, juz 3 pazdziernika. podroz trwac bedzie ok 30h, ale to dobrze; nie chcialbym by bylo krocej. O 5 rano, 5 pazdziernika wyladujemy w Perth, w zachodniej Australii, gdzie rozpoczniemy nasza przygode, ktora zakonczy sie niewiadomo jak i niewiadomo kiedy.

dlaczego jedziemy?

poznac swiat i siebie

sprawdzic nasze mozliwosci adaptacyjne no i mozliwosci adaptacyjne swiata wobec nas :)

podszlifowac angielski (w Australii, heh)

zwiedzic Nowa Zelandie!

wyrwac sie z kolein rutyny

czego sie boimy?

ja sie boje lotu, a raczej lotu naszych bagazy, a juz tak precyzyjnie, to tego ze nie doleca :)

boje sie tez powrotu, ale to jest piesn tak odlegla, ze na razie nie warto o tym wspominac.

wypada jeszcze podziekowac wszystkim tym, ktorzy nas w tej wyprawie wspierali, dopingowali, a takze raczyli podobiznami królów polskich :) dzieki!

dziekujemy tez sponsorom: marce cherry coke, sieci sklepow lewiatan i soczewkom johnson&johnson :)

mikołaj (od dziś miki)

oj!

2009-09-16T00:33:00.001+08:00

bedzie sie działo