W historii swiata w pewnym momencie ludzie zaczeli miec wiecej czasu. Doszlo do tego, gdy odkryli, ze nie trzeba latac za zwierzyna - niech zwierzyna kopuluje pod nadzorem. Gdy odryli, ze rosliny moga rosnac, gdzie sie je posadzi.
Wiecej czasu, wiecej myslenia, wiecej pieniedzy. Osady, miasta. Wladcy, religie. Pismo, by kontrolowac swoich poddanych. Prawa, by byli grzeczni. Wszystko to, jezeli sie nie myle, z 7 tys lat temu.
Jako ze mam troche wiecej czasu moglem porozmyslac o Aborygenach. Dzisiaj dam Wam troche ciekawostek i moich przemyslen, ale nie za duzo - z dwoch powodow - dlugich notek nikt nie chce czytac i komentowac, a po drugie musicie miec jakis powod, by chciec nas widziec w Polsce.
Opowiem Wam, jakie roznice miedzy Aborygenami, a szeroko pojetymi "nami" sa dla mnie najbardziej zastanawiajace.
Tylko od czego tu zaczac...
Moze od tego, ze my jstesmy kultura otwarta az do przesady. Chcemy sie wszystkim dzielic, udostepniamy wszystko, swoje mysli, zdjecia, przezycia, dziela, historie, programy, prawa i wynalazki.
W naszej kulturze dzielenie sie informacja to nie tylko cos DOBREGO, to cos NATURALNEGO. Dlatego reagujemy z obrzydzeniem, gdy jakies korporacje nie chca udostepnic swoich programow za darmo, kodow zrodlowych na przestrzal. Dlatego wychwalamy ludzi, ktorzy walcza o wspolne dobra. ITD paplanie.
My point is: Aborygeni maja opinie innych w dupci. Chca byc lubiani i zrozumiani, ale nie chca sie dzielic swoim dziedzictwem. Ich historia powstania do niedawna zwana Dreamtime (obecnie podobna wola, by nazywano to Creation Story, zeby sie nie kojarzylo ze spaniem), ma rozne wersje. Podobnie jak u nas przy tlumaczeniu Bibli, male dzieci poznaja jedynie podstawowe historie, gdzie swiat przedstawiany jest obrazkowo i, jakby nie bylo, dziecinnie. Aborygeni tez maja rozne stopnie poznania. Poniewaz biali wykazywali wielka ciekawosc by poznac ich historie, Aborygeni uznali ze zaslugujemy tylko na te dziecinne wersje. Inne sa dozwolone dopiero po inicjacji, gdy mlodziak staje sie mezczyzna itd. W zwiazku z tym ich historie sa dla nas prostackie i na pewno nie powoduja wzrostu szacunku do ich kultury. Przynajmniej mojego i P. Ale ich to nie obchodzi. Chca zyc w zgodzie ze swoja kultura i swoimi wierzeniami. Nie maja potrzeby imponowania innym swoja kultura. I moze to jest wlasnie najbardziej imponujace...
Moze opowiem o tym, ze Aborygeni maja kulture mowiana, w ktorej historie byly przekazywane ustnie. Nie wyksztalcili pisma. Spotykali sie, spiewali niekonczaca sie opowiesc, w ktorej byly mapy, historie, prawa, sposoby polowania i pewnie kawaly. Dla mnie pytanie brzmi: dlaczego nie chcieli miec pisma? Dlaczego, skoro mogli zauwazyc jakie przynosi korzysci? Mieli swoista tablice ogloszen, drobne malowidla naskalne, pelniace funkcje dzisiejszych zoltych nalepek na lodowke, w ktorych np kobiety rysowaly dla mezczyzn, ze zmieniaja miejsce spotkania z tego zrodla na inne. Moze dlatego z pismo z naszych kregow zostalo wyksztalcone w celach podatkowych?... :)
Pismo jest dla mnie sprawa podstawowa, gdyz uwazam to za najlepszy wynalazek ludzkosci, ale nie moge nie opowiedziec innej ciekawostki, ktora uznalem z godna najwiekszego szacunku, mimo, ze wyobrazam sobie Blazeja, ktory po zakonczeniu tego akapitu moglby powiedziec: Bezsensu :D
Otoz opowiadajac historie z czasow powstawania swiata, i zreszta nie tylko takie, mlody Aborygen mogl poczuc wielki glod wiedzy. Mogl wciagnac sie w historie, ale nagle historia ta mogla by sie urwac, a starszy plemienia nie pisnac ni slowka wiecej na ten temat. Opowiesci zwiazane byly scisle z miejscami, w ktorych sie wydarzyly i aby uslyszec wiecej, nalezalo sie udac do takiego miejsca. Prawda, ze jakos to romantyczne? :D
Ok, zeby nie bylo zbyt powaznie na koniec ciekawostka, o tym jak wybierano malzonkow. Tu rzadzily kobiety. Matka syna brala patyk, odstawiala breakdance przy ognisku cala noc, szla nastepnego dnia, z patykiem, do matki kobiety, ktora uznala za godna dla swego syna. Tu paleczka wladzy przechodzi metaforycznie i realnie, na druga kobiete, ktora mogla sie zgodzic lub nie. A jaki byl najczestszy powod odmowy?
Jak to w zyciu bywa, patyk by za krotki... :D
Wracamy do Polski 14.05. Ale przedtem czas jeszcze na najwiekszy hardcore. 4500 km w 7m campervanie w 9 dni, przez obszar 3x Teksasu o populacji Mosiny. I to dziecko...
PS. A z tego wszystkiego zapomnialem, jaki mial byc glowny motyw notki. Ze Aborygeni nie mieli czasu na rozmyslania bo nie wyksztalcili tych rzeczy, o ktorych na poczatku byla mowa. Dlatego sa tak bardzo inni od naszej kultury. I nie chce myslec, jakim szokiem jest ostanie 150 lat dla nich...
A, przypomnijce mi zebym opowiedzial, dlaczego bardzo szanuje europejskich "odkrywcow" Australii.
niedziela, 25 kwietnia 2010
środa, 21 kwietnia 2010
I am Polish
We're you from?
From Poland
Aaa. Holland...
No, Poland
Oo, I don't think that I've met anybody from Poland yet.
Gdy oko ludzkie zobaczy detal nie pasujacy do reszty, mozg przeksztalca te ksztalty w obiekt, ktory z najwiekszym prawdopodobienstwem moglby zobaczyc w tym miejscu, w tym czasie. Gdy zobaczysz zebre na ulicy, najprawdopodobniej pomyslisz , ze to przejscie do pieszych.
My jestesmy taka zebra w Australii.
Holandrzy mowia nam, ze sa zmeczeni Francuzami, Francuzi, ze Niemcami, Niemcy, ze Niemcami. Staramy sie wiec robic doibra reklame. Pole do popisu jest duze, bo chocbym nie wiem jakbardzo bysmy mysleli w Polsce, ze cos znaczymy, swiat o nas nie wie absolutnie nic. Nie chce winic swiata.
Nasza najnowsza krucjata o slowo polskie rozpoczela sie w Melbourne, gdzie trafilismy do hostelu z fajnymi ludzmi, w tym z szalonym Japonczykiem, ktory ograbil nas w pokera i Szwedem, ktory byl poprostu ciekawy wszystkiego, wiec wytlumaczylem mu zawilosci literki l (heh, nie moge zrobic tegto na tej klawiaturze, ale chodzi o literke w slowie Mikolaj :)
Melbourne to miasto wielkich wydarzen, F1, Australian Open, Festiwal Komediowy. Dostosowalismy sie do tej atmosfery i z wielkim hukiem kupilismy vouchery na nasze pierwsze zorganizowane wycieczki - Ocean Road do Adelaidy, potem na pociag The Ghan do Alice Springs, gdzie trzy dni wycieczki Red Center z Uluru, Kata Tjute i Kings Canyon, by znowu The Ghanem do Darwin na polnocy.
Roznic miedzy takim podrozowaniem, a organizowaniem sobie cvzasu samemu jest kilka - pospiech to pierwsze co rzuca sie w oczy, sa wizyty w miejscach, w ktorych niechcialoby sie byc i w miejscach, o ktorych samemu by sie nigdy nie uslyszalo. Jest tez duzo pytan i interesujacych odpowiedzi. Bez zmiany pozostaje siedzenie w samochodzie i widok Paulina obok spiacej, ktorej zdolnosci adaptacyjne w relacji miejsce - turbulencje - pora dnia - niesamowitosc krajobrazu na zewnatrz zadziwiaja juz chyba ja sama.
Great Ocean Road to droga wybudowana przez weteranow wojennych, z ktorymi bla bla bla....
..., a widoczki sa calkiem spoczko. Szczegolnie apostolowie i london brigde, ktory upadl. ale ma dobra historie. Historie to w ogole mocna czesc zorganizowanych wypraw. Nie tylko przewodnicy opowiadaja. Naszym bardem wycieczki nr1 byl Brytyjczyk z oksfordzim akcentem brzmiacy jakl aktor Jude Law. Coz studiowal nasz Richard? Ano piwo wino wodke. ZOstal somelierem, ktore to slowo pewnie pisze sie inaczej. Opowiadal mnostwo historii z tym zwiazanych, do ktorych to my pilismy taniacza Guna, $10 za 4l wina, ktory to Gun jest tu kultowy, jedyny alkohol, ktorym mozna sie napic i niezbankrutowac, co zaskutkowalo powstaniem czasownika, ktory dobrze wiecie co oznacza. Proponowalismy Guna Richardowi ale szlachetnie odmowil...
Mielismy tez 2 Crazy German, nauczycielke, Johana, ktory odnowil zasoby muzyczne i stal sie przyjacielem i wielu innych - a co czlowiek, to historia.
Widzielismy duzo zwierzatek - trzymanie weza to zdecydowanie highlight. Bylismy w Grampionach, czyli gorach ktore niektorym imponuja, a innym zwisaja. Mi posrodku.
O Adelaidzie nikt nigdy nie napisal nic ciekawego i nie zamierzam byc pierwszym. Tam zlapalismy pociag do Uluru, ktory to pociag jest polaczeniem pociagu, samolotu i okretu. W pociagu spotkalismy Polakow, z ktorymi wypilismy wode i zjedlismy ciasteczka i byla bardzo milo, ale nie byli to backpackersi tylko juz dojrzali ludzie - nie gowniarze jak my, wiec czekamy jeszcze na takich :)
Po strzale mineralna obudzilismy sie w srodku Australii.
A to juz historie na nowa notke, mimo ze macie tu tyyyyle zdjec z tego miejsca. Ja mam niestety troche wiecej do opowiedzenia, wiec rozbije to na nastepna notke.
Koala, rasta jakich malo. te byly niezle ozywione, mamy dowody ze sie ruszaja
I like to touch rusty spoons... :D
Crazy Germans
The Ghan - wiem, szok.
Paulina. 22l
Niby na wsi, ale zasady marketingu znaja.
Dobrze, ze nie kangury...
Pierwszy rzut oka na Uluru - bardzo lubimy to zdjecie, wiec musicie je docenic :)
Mucholap
A takich dziwnych zwierzatek spotkalismy mnostwo. Znaczy sie nie tylko ten gatunek. To jest akurat Thorny Devil, ktory wchlania wode przez skore. Ale jakie tam zyja dziwne zwierzta. Masakra... :)
Zachod slonca nad Uluru. Na tym zdjeciu Uluru nie ma, najlepsze zostawiamy na powrot, ale za to jak sie przyjrzycie, zobaczycie w oddali Kata Tjute, takie skaly. Piekne skaly.
Tu wschod slonca, nad Uluru, zrobione na 5 sekund przed wschodem, gdy jest najzimniej...:)
Kata Tjute i pradawne doliny
Kings Canyon i marsjanskie widoczki
Nasza druga wycieczke. Grupa dosc duza, ale nawet sie zzylismy.
Jako, ze jestem juz poganiany by zejsc z komputera, tyle na dzis. Reszta wkrotce.
From Poland
Aaa. Holland...
No, Poland
Oo, I don't think that I've met anybody from Poland yet.
Gdy oko ludzkie zobaczy detal nie pasujacy do reszty, mozg przeksztalca te ksztalty w obiekt, ktory z najwiekszym prawdopodobienstwem moglby zobaczyc w tym miejscu, w tym czasie. Gdy zobaczysz zebre na ulicy, najprawdopodobniej pomyslisz , ze to przejscie do pieszych.
My jestesmy taka zebra w Australii.
Holandrzy mowia nam, ze sa zmeczeni Francuzami, Francuzi, ze Niemcami, Niemcy, ze Niemcami. Staramy sie wiec robic doibra reklame. Pole do popisu jest duze, bo chocbym nie wiem jakbardzo bysmy mysleli w Polsce, ze cos znaczymy, swiat o nas nie wie absolutnie nic. Nie chce winic swiata.
Nasza najnowsza krucjata o slowo polskie rozpoczela sie w Melbourne, gdzie trafilismy do hostelu z fajnymi ludzmi, w tym z szalonym Japonczykiem, ktory ograbil nas w pokera i Szwedem, ktory byl poprostu ciekawy wszystkiego, wiec wytlumaczylem mu zawilosci literki l (heh, nie moge zrobic tegto na tej klawiaturze, ale chodzi o literke w slowie Mikolaj :)
Melbourne to miasto wielkich wydarzen, F1, Australian Open, Festiwal Komediowy. Dostosowalismy sie do tej atmosfery i z wielkim hukiem kupilismy vouchery na nasze pierwsze zorganizowane wycieczki - Ocean Road do Adelaidy, potem na pociag The Ghan do Alice Springs, gdzie trzy dni wycieczki Red Center z Uluru, Kata Tjute i Kings Canyon, by znowu The Ghanem do Darwin na polnocy.
Roznic miedzy takim podrozowaniem, a organizowaniem sobie cvzasu samemu jest kilka - pospiech to pierwsze co rzuca sie w oczy, sa wizyty w miejscach, w ktorych niechcialoby sie byc i w miejscach, o ktorych samemu by sie nigdy nie uslyszalo. Jest tez duzo pytan i interesujacych odpowiedzi. Bez zmiany pozostaje siedzenie w samochodzie i widok Paulina obok spiacej, ktorej zdolnosci adaptacyjne w relacji miejsce - turbulencje - pora dnia - niesamowitosc krajobrazu na zewnatrz zadziwiaja juz chyba ja sama.
Great Ocean Road to droga wybudowana przez weteranow wojennych, z ktorymi bla bla bla....
..., a widoczki sa calkiem spoczko. Szczegolnie apostolowie i london brigde, ktory upadl. ale ma dobra historie. Historie to w ogole mocna czesc zorganizowanych wypraw. Nie tylko przewodnicy opowiadaja. Naszym bardem wycieczki nr1 byl Brytyjczyk z oksfordzim akcentem brzmiacy jakl aktor Jude Law. Coz studiowal nasz Richard? Ano piwo wino wodke. ZOstal somelierem, ktore to slowo pewnie pisze sie inaczej. Opowiadal mnostwo historii z tym zwiazanych, do ktorych to my pilismy taniacza Guna, $10 za 4l wina, ktory to Gun jest tu kultowy, jedyny alkohol, ktorym mozna sie napic i niezbankrutowac, co zaskutkowalo powstaniem czasownika, ktory dobrze wiecie co oznacza. Proponowalismy Guna Richardowi ale szlachetnie odmowil...
Mielismy tez 2 Crazy German, nauczycielke, Johana, ktory odnowil zasoby muzyczne i stal sie przyjacielem i wielu innych - a co czlowiek, to historia.
Widzielismy duzo zwierzatek - trzymanie weza to zdecydowanie highlight. Bylismy w Grampionach, czyli gorach ktore niektorym imponuja, a innym zwisaja. Mi posrodku.
O Adelaidzie nikt nigdy nie napisal nic ciekawego i nie zamierzam byc pierwszym. Tam zlapalismy pociag do Uluru, ktory to pociag jest polaczeniem pociagu, samolotu i okretu. W pociagu spotkalismy Polakow, z ktorymi wypilismy wode i zjedlismy ciasteczka i byla bardzo milo, ale nie byli to backpackersi tylko juz dojrzali ludzie - nie gowniarze jak my, wiec czekamy jeszcze na takich :)
Po strzale mineralna obudzilismy sie w srodku Australii.
A to juz historie na nowa notke, mimo ze macie tu tyyyyle zdjec z tego miejsca. Ja mam niestety troche wiecej do opowiedzenia, wiec rozbije to na nastepna notke.
Ocean Road
Maly kangurek, ktory zyskal serce Pauliny
Maly kangurek, ktory zyskal serce Pauliny
Koala, rasta jakich malo. te byly niezle ozywione, mamy dowody ze sie ruszaja
I like to touch rusty spoons... :D
Crazy Germans
The Ghan - wiem, szok.
Paulina. 22l
Niby na wsi, ale zasady marketingu znaja.
Dobrze, ze nie kangury...
Pierwszy rzut oka na Uluru - bardzo lubimy to zdjecie, wiec musicie je docenic :)
Mucholap
A takich dziwnych zwierzatek spotkalismy mnostwo. Znaczy sie nie tylko ten gatunek. To jest akurat Thorny Devil, ktory wchlania wode przez skore. Ale jakie tam zyja dziwne zwierzta. Masakra... :)
Zachod slonca nad Uluru. Na tym zdjeciu Uluru nie ma, najlepsze zostawiamy na powrot, ale za to jak sie przyjrzycie, zobaczycie w oddali Kata Tjute, takie skaly. Piekne skaly.
Tu wschod slonca, nad Uluru, zrobione na 5 sekund przed wschodem, gdy jest najzimniej...:)
Kata Tjute i pradawne doliny
Kings Canyon i marsjanskie widoczki
Nasza druga wycieczke. Grupa dosc duza, ale nawet sie zzylismy.
Jako, ze jestem juz poganiany by zejsc z komputera, tyle na dzis. Reszta wkrotce.
poniedziałek, 19 kwietnia 2010
reszta z Darwin
Hej, wgrywalem wam 27 fotek, po przygodach zostaly dwie, ale obiecujeze reszta niedlugo. Przezywamy niezwykle chwile, za chwile mamy czesc druga pociagu The Ghan, ktorym 24h pojedziemy z Alice Springs na samiutka polnoc AU do Darwin. Pozdrawiamy. A zdjecia przedstawiaja od dolu: Melbourne, w ktorym spedzilismy 5 dni, a nastepne 12 Apostolow, ktorych jest 7. :D
reszta zdjec jest dbr w ptk
reszta zdjec jest dbr w ptk
wtorek, 6 kwietnia 2010
Wielki come back
To ci zycie...
jestesmy juz w australii, a dokladnie w melbourne.
troche sie to wszystko szybko potoczylo... :)
po tongarino i gorze przeznaczenia pojechalismy do rotoru'y, by zaznac smaku smierdzacygo jaja i dziwnych kolorow. ale bylo zbyt turystico. wiec pojechalismy na polwysem coromandel gdzie chcielismy zrobic sobie troche wakacji i luzu. no i byly wakacje i luz. plaza, kompu kompu i te sprawy. a stamtad juz do auckland, ktore niczym nas nie zachwycilo. wellington, christchurch lepsze. :)
dzin wylotu to byla masakra czlowieka spiacego, albo raczej nie spiacego
pobudka o 4, bo podwozka na samolot o 5 byla. czekamy czekamy, a tu sie okazalo ze akuerat tego dnia zmiana czasu byla i wstalismy o 3 :) wrocilismy do sydney, gdzie bylismy o 12 miejscowego czasu, szybki look na gumtree a tam czlowiek ktory pisze - hej bobry, jade do melbourne, kto ze mna. no to dzwonimy ze chcemy i nastepnego dnia w droge. ale przedtem jeszcze tego dnia szybko zwiedzalismy sydney w miejscach, ktore pozostaly niezwiedzone przedtem do 24. rano pociag na obrzeza, koles pisze, ze sie spozni, podjezdza o 13 i ruszamy. ponad 800 km. pikus... dojechalismy po 24, my jeszcze z jet lagiem 3 godzinnym i lekko umieralismy :)
dzisiaj sobie pospalismy dlugo, leniwy poczatek dnia, zrobilismy najdrozsze pranie w moim zyciu i wyszlismy na miasto. iiiii
jest super, jest super. pewnie jeszcze 3 dni zostaniemy tu, chociaz musimy kogos przez couchsurfing znalezc, bo hostele tu najdrozsze... i lekko gowniane...
pozegnalismy naszych towarzyszy na dworcu w sydney, tak jak prawdziwe pozegnania powinny wygladac i teraz cieszymy sie nasza dwojkowa przygoda. na podsumowania przyjdzie jeszcze pora, ale tak swoja droga, poki czlowiek w biegu, poty (wymawiane puty :) glowa pusta - niech bedzie ze to goralskie przyslowie.
a teraz pora na znalezienie jakiejs kawiarenki i wypicie wieczornego cappucino - khra khra khra
sciski od pauliny - wy, ktorzy idziecie na smierc, porzuccie wszelka nadzieje, ze p. napisze jakas notke :D macie mnie, waszego donosiciela, gandalfa dobrej nowiny :D
jestesmy juz w australii, a dokladnie w melbourne.
troche sie to wszystko szybko potoczylo... :)
po tongarino i gorze przeznaczenia pojechalismy do rotoru'y, by zaznac smaku smierdzacygo jaja i dziwnych kolorow. ale bylo zbyt turystico. wiec pojechalismy na polwysem coromandel gdzie chcielismy zrobic sobie troche wakacji i luzu. no i byly wakacje i luz. plaza, kompu kompu i te sprawy. a stamtad juz do auckland, ktore niczym nas nie zachwycilo. wellington, christchurch lepsze. :)
dzin wylotu to byla masakra czlowieka spiacego, albo raczej nie spiacego
pobudka o 4, bo podwozka na samolot o 5 byla. czekamy czekamy, a tu sie okazalo ze akuerat tego dnia zmiana czasu byla i wstalismy o 3 :) wrocilismy do sydney, gdzie bylismy o 12 miejscowego czasu, szybki look na gumtree a tam czlowiek ktory pisze - hej bobry, jade do melbourne, kto ze mna. no to dzwonimy ze chcemy i nastepnego dnia w droge. ale przedtem jeszcze tego dnia szybko zwiedzalismy sydney w miejscach, ktore pozostaly niezwiedzone przedtem do 24. rano pociag na obrzeza, koles pisze, ze sie spozni, podjezdza o 13 i ruszamy. ponad 800 km. pikus... dojechalismy po 24, my jeszcze z jet lagiem 3 godzinnym i lekko umieralismy :)
dzisiaj sobie pospalismy dlugo, leniwy poczatek dnia, zrobilismy najdrozsze pranie w moim zyciu i wyszlismy na miasto. iiiii
jest super, jest super. pewnie jeszcze 3 dni zostaniemy tu, chociaz musimy kogos przez couchsurfing znalezc, bo hostele tu najdrozsze... i lekko gowniane...
pozegnalismy naszych towarzyszy na dworcu w sydney, tak jak prawdziwe pozegnania powinny wygladac i teraz cieszymy sie nasza dwojkowa przygoda. na podsumowania przyjdzie jeszcze pora, ale tak swoja droga, poki czlowiek w biegu, poty (wymawiane puty :) glowa pusta - niech bedzie ze to goralskie przyslowie.
a teraz pora na znalezienie jakiejs kawiarenki i wypicie wieczornego cappucino - khra khra khra
sciski od pauliny - wy, ktorzy idziecie na smierc, porzuccie wszelka nadzieje, ze p. napisze jakas notke :D macie mnie, waszego donosiciela, gandalfa dobrej nowiny :D
Subskrybuj:
Posty (Atom)
Perth Time